ATR-calculator

Average True Range is een richtingneutrale volatiliteitsmaatstaf, ontwikkeld door J. Welles Wilder. In tegenstelling tot een eenvoudig bereik van hoog naar laag, houdt True Range ook rekening met gaten tussen de vorige afsluiting en de huidige sessie. Voor elke rij na de eerste neemt deze rekenmachine het grootste van de huidige hoge minus de huidige lage waarde, het absolute verschil tussen de huidige hoge waarde en de vorige afsluiting, en het absolute verschil tussen de huidige lage waarde en de vorige afsluiting. Er is dus sprake van een grote nachtelijke beweging, zelfs als de sessie zelf binnen een smal bereik wordt verhandeld.

De eerste ATR is het rekenkundig gemiddelde van de eerste werkelijke bereiken in de geselecteerde lookback. Elke latere waarde maakt gebruik van Wilder-afvlakking: de vorige ATR ontvangt een periode minus één deel, het nieuwste echte bereik ontvangt één deel en het totaal wordt gedeeld door de periode. De standaardinstelling van veertien perioden vereist daarom vijftien rijen, omdat de eerste rij alleen de vorige afsluiting levert die nodig is voor het eerste echte bereik. De recursieve methode levert een stabiele reeks op die zich geleidelijk aanpast wanneer de volatiliteit verandert.

ATR wordt uitgedrukt in dezelfde prijseenheden als het instrument. Door de laatste ATR te delen door de laatste slotkoers en te vermenigvuldigen met honderd ontstaat een ATR-percentage, waardoor de volatiliteit gemakkelijker te vergelijken is tussen prijzen. Een ATR van twee dollar is substantieel voor een actief van tien dollar, maar klein voor een actief van vijfhonderd dollar. Het ATR-percentage blijft historisch en kan scherp veranderen na nieuws, gaten, illiquide handel of een regimewisseling. Het mag dus niet als een vaste voorspelling worden beschouwd.

Het gedeelte Positiebepaling converteert het gekozen portefeuillerisicopercentage naar een valutarisicobedrag, deelt dat bedrag vervolgens door één ATR en rondt naar beneden af ​​op hele aandelen. De stopafstand geeft de ATR weer, vermenigvuldigd met het resulterende aantal aandelen. Dit is een educatief ATR-risicomodel, geen compleet handelsplan. Als uw werkelijke stop twee ATR-eenheden verwijderd is, deelt u het risico door twee ATR. Kosten, ontsporingen, lotgroottes, hefboomwerking, valutaconversie en hiaten voorbij een stop kunnen het gerealiseerde verlies wezenlijk veranderen.

Stel dat gisteren werd gesloten op 100 en vandaag werd verhandeld tot een hoogte van 105, tot een laagste van 102, en sloot op 104. De intraday-range is 3, de hoogste tot de vorige close gap is 5, en de lage tot de vorige close gap is 2. De werkelijke range is de grootste waarde, namelijk 5. Een eenvoudige range zou een deel van de nachtelijke kloof missen, terwijl de ware range de volledige beweging weergeeft die relevant is voor de volatiliteit.

Stel dat de ATR over veertien perioden gelijk is aan 2,50, de laatste slotkoers 50 is, een portefeuille 25. 000 waard is en het risico één procent bedraagt. ATR-percentage is 5 procent. Het valutarisicobedrag is 250. Het delen van 250 door 2,50 levert 100 hele aandelen op, en één ATR van de stopafstand over die positie is gelijk aan 250. Als de geplande stop 1,5 ATR vanaf de instap is, zou het juiste aantal onder hetzelfde vereenvoudigde model kleiner zijn.

ATR kan helpen de huidige beweging te vergelijken met de eigen geschiedenis van een instrument, stoponderzoek aan te passen aan veranderende volatiliteit, of een proces voor het bepalen van de positiebepaling te normaliseren. Trendvolgers kunnen een veelvoud van ATR als volgreferentie gebruiken. Swingtraders kunnen het plaatsen van stops binnen routinematige prijsruis vermijden. Portefeuillebeheerders kunnen het ATR-percentage gebruiken om de recente beweging van instrumenten met zeer verschillende nominale prijzen te vergelijken, terwijl ze onderkennen dat dit prijsbereik niet hetzelfde is als de statistische rendementsvolatiliteit.

Gebruik een gegevensinterval dat is afgestemd op de beoogde bewaarhorizon. Dagelijkse ATR kan een meerdaagse transactie informeren, terwijl ATR per uur een veel korter marktritme beschrijft. Houd de sessiegrenzen consistent, vooral voor activa die vrijwel continu worden verhandeld. ATR geeft geen richting of verwacht rendement aan, dus combineer het met een afzonderlijke instapreden. Controleer de liquiditeit, het gap-risico, de evenementenkalenders, de concentratie en het maximale portefeuilleverlies voordat u op een berekende hoeveelheid vertrouwt.

Een veel voorkomende fout is het berekenen van alleen hoog minus laag en het negeren van de vorige slotkoers, waardoor de volatiliteit na gaten wordt onderschat. Een andere is het invoeren van de nieuwste rijen eerst. Het werkelijke bereik is chronologisch, dus omgekeerde gegevens paren elke sessie met de verkeerde eerdere afsluiting. Controleer of elke hoogste waarde ten minste de laagste is, dat waarden dezelfde valuta en aanpassingsconventie gebruiken, en dat gesplitste aangepaste en ruwe gegevens niet in één reeks worden gemengd.

Interpreteer ATR niet als een koersdoel of een voorspelling dat de volgende zet gelijk zal zijn aan één ATR. Het is een afgevlakt historisch bereik. Het gebruik van één ATR als universele stop negeert ook de strategiestructuur en het gap-risico. Bij het weergegeven aantal aandelen wordt ervan uitgegaan dat het volledige gekozen risicobedrag verloren kan gaan over precies één ATR en dat aandelen hele eenheden zijn. Echte orders worden geconfronteerd met kosten, spreads, slippage, gedeeltelijke vullingen, belastingen, hefboomregels en verliezen die verder gaan dan de stopprijzen.

ATR kijkt terug en kan achterblijven bij plotselinge regimeveranderingen. Gegevens moeten chronologisch en intern consistent zijn, met geldige hoogtepunten, dieptepunten en afsluitingen. Het model gaat uit van één ATR-stop, hele aandelen, onmiddellijke uitvoering, geen financieringsbeperkingen en geen kosten of hiaten. Het modelleert geen correlaties of totale portefeuilleblootstelling. Lokale persistentie is afhankelijk van browsergedrag. Historisch bereik kan geen toekomstige beheersing garanderen, en een stoporder kan ver van de trigger worden uitgevoerd. Gebruik deze output voor educatie, niet voor persoonlijk advies.

ATR beschrijft het absolute prijsbereik en de hiaten. De standaardafwijking beschrijft de spreiding van de rendementen rond hun gemiddelde, terwijl de bèta de gevoeligheid voor marktrendementen schat. Deze maatregelen beantwoorden verschillende vragen. ATR is intuïtief voor op grafieken gebaseerde stopafstanden, maar portefeuilleconstructie vereist meestal ook correlaties, rendementsvolatiliteit, liquiditeit en scenarioanalyse.

De RSI-calculator voegt directionele momentumcontext toe, maar meet de volatiliteit niet. Een positiegroottecalculator kan een expliciet gekozen instap- en stopprijs bevatten in plaats van uit te gaan van één ATR. Een maximale drawdown-calculator onderzoekt het gerealiseerde piek-tot-dalverlies. Het combineren van tools kan de structuur verbeteren, maar geen enkele verzameling historische meetgegevens neemt de onzekerheid of het uitvoeringsrisico weg.